ทีมนักวิจัยจาก University of Bristol ประสบความสำเร็จในการสร้างระบบมอเตอร์ไฟฟ้าที่สามารถจัดระเบียบการทำงานร่วมกันได้เอง (Self-organization) คล้ายกับการทำงานของซาร์โคเมียร์ (Sarcomere) ในกล้ามเนื้อของมนุษย์ โดยอาศัยโครงสร้างทางกลศาสตร์ที่เชื่อมต่อกัน แทนที่จะใช้การโปรแกรมคำสั่งควบคุมที่ซับซ้อน
การศึกษานี้พบว่าเมื่อมอเตอร์ถูกติดตั้งบนโครงสร้างทางกลศาสตร์ที่เหมาะสม พฤติกรรมความร่วมมือจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เช่น การปรับความเร็วตามแรงต้านทาน (Load-speed relationship) หรือการสร้างระลอกคลื่นของการเคลื่อนไหว ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่พบในกล้ามเนื้อจริง ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นแนวทางใหม่ในการออกแบบหุ่นยนต์ที่ลดความซับซ้อนของซอฟต์แวร์ควบคุมลงแต่มีความยืดหยุ่นมากขึ้น
