ความท้าทายพื้นฐานของการบังคับหุ่นยนต์จากระยะไกล (Teleoperation) คือการทำให้ผู้ควบคุมรู้สึกเหมือนกำลังใช้มือของตนเอง งานวิจัยนี้พิสูจน์ว่าการขาด 'การตอบสนองทางการสัมผัสแบบกระจายตัว' (Spatially Distributed Tactile Feedback) คือสาเหตุสำคัญที่ทำให้หุ่นยนต์ที่ถูกบังคับยังมีความคล่องแคล่วต่ำกว่ามนุษย์
ทีมวิจัยใช้ระบบควบคุมที่มีการตอบสนองต่อแรงแบบ 2 องศาอิสระ ร่วมกับหน้าจอแสดงผลการสัมผัสที่ปลายนิ้วแบบ 32 องศาอิสระ ซึ่งสามารถจำลองการเปลี่ยนรูปของพื้นผิวสัมผัสจากหุ่นยนต์มายังปลายนิ้วของผู้ควบคุมได้โดยตรง ผลจากการทดสอบพบว่า เมื่อผู้ควบคุมได้รับข้อมูลสัมผัสที่ละเอียด ประสิทธิภาพการทำงานไม่เพียงแต่เร็วขึ้นเท่านั้น แต่ทิศทางการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ยังมีความเป็นธรรมชาติใกล้เคียงกับมนุษย์มากขึ้น โดยลดความจำเป็นในการแก้ไขการเคลื่อนที่ที่ผิดพลาดลงได้ 29–79%
นอกจากนี้ งานวิจัยยังพบว่าเมื่อเพิ่มความละเอียดของการตอบสนองทางการสัมผัส ข้อมูลการเคลื่อนที่ที่เก็บได้จากผู้ควบคุมจะมีคุณภาพสูงขึ้น ซึ่งส่งผลดีโดยตรงต่อการนำข้อมูลเหล่านี้ไปใช้ฝึกฝนปัญญาประดิษฐ์ให้หุ่นยนต์ทำงานอัตโนมัติได้เก่งขึ้นในอนาคต
