Agent ที่ใช้โมเดลภาษาขนาดใหญ่ (LLM) ในการทำงานมักจะสะสมประวัติความผิดพลาดของตนเอง และระบบที่พยายามจะรวบรวม, แก้ไข หรือส่งต่อประวัติเหล่านั้น จะต้องตัดสินใจว่าจะบอกเล่าเกี่ยวกับความผิดพลาดเหล่านั้นอย่างไร ในขณะที่ผลกระทบของความผิดพลาดนั้นยังคงอยู่ในโลกจริง
งานวิจัยก่อนหน้านี้มักจะเน้นที่การแก้ไขประวัติในสภาวะโลกที่คงที่ ซึ่งการแสดงขั้นตอนที่ถูกต้องและสถานะว่าเสร็จสิ้นไปด้วยกัน แต่การวิจัยนี้ได้ตั้งคำถามว่าเนื้อหาที่ถูกต้องแบบเดียวกันจะช่วยหรือทำร้าย Agent ขึ้นอยู่กับว่าประวัติระบุไว้อย่างไรและโลกยังคงมีอะไรอยู่บ้าง
จากการทดลองบน AgentCE-Bench และ AppWorld พบว่าหลังจาก Agent ทำผิดพลาด การเพิ่มบันทึกความจริงข้างข้อผิดพลาดที่ยังคงอยู่ช่วยเพิ่มอัตราการกู้คืนได้ถึง 66% จาก 51% ในขณะที่การแก้ไขประวัติให้ดูว่าการกระทำนั้นเสร็จสมบูรณ์กลับลดอัตราการกู้คืนลงเหลือ 44% จาก 50% นอกจากนี้ ในสถานการณ์ที่มีการเขียนฐานข้อมูล การรายงานผลสำเร็จในขณะที่ผลกระทบยังไม่ปรากฏทำให้ความสำเร็จของงานลดลงอย่างมาก แต่กลับเพิ่มขึ้นเมื่อผลกระทบปรากฏแล้ว ผลการวิจัยสรุปว่าผลกระทบของการแก้ไขประวัติ Agent ขึ้นอยู่กับโลกที่มันอธิบาย และการทำให้ประวัติดูสะอาดในขณะที่โลกยังคงมีข้อผิดพลาด อาจทำให้ Agent ทำงานได้แย่ลงกว่าการไม่แก้ไขอะไรเลย.