ในปัจจุบัน การควบคุมหุ่นยนต์ทางไกล (Teleoperation) มักใช้การตอบสนองทางสัมผัส (Haptic feedback) ที่พยายามจำลองความรู้สึกจริง ซึ่งมีข้อจำกัดด้านฮาร์ดแวร์และอาจทำให้ผู้ใช้งานล้า งานวิจัยนี้จึงนำเสนอ 'Semantic Haptics' ซึ่งเป็นการใช้รูปแบบการสั่นสะเทือนหรือแรงกดแบบนามธรรมเพื่อสื่อสารถึงสถานะสำคัญของหุ่นยนต์ เช่น การยืนยัน (Confirmations) หรือความผิดปกติ (Exceptions)
ทีมวิจัยได้สร้างระบบประมวลผลการสั่นสะเทือนแบบโมดูลาร์ในโปรแกรมจำลอง และส่งการตอบสนองไปยังผู้ควบคุมผ่านสายรัดข้อมือแบบลมและแบบสั่น วิธีนี้ช่วยให้ไม่ต้องใช้ฮาร์ดแวร์เซนเซอร์ที่ซับซ้อน แต่สามารถสื่อสารข้อมูลที่หลากหลายผ่านรูปแบบการสั่นที่แตกต่างกันได้
จากการทดสอบพบว่า Semantic Haptics ให้ประสิทธิภาพที่เหนือกว่าการแสดงผลด้วยภาพหรือการพยายามจำลองสัมผัสจริง โดยเฉพาะในงานที่ต้องใช้สองมือพร้อมกัน (Bimanual tasks) โดยช่วยลดภาระทางสมอง (Workload) และทำให้ผู้ควบคุมรับรู้ถึงสถานการณ์รอบตัวได้ดีขึ้น
