ทีมนักวิจัยนำโดย Prof. Dr. Cornelia Palivan จาก University of Basel ได้พัฒนาหุ่นยนต์นาโนที่มีความยืดหยุ่นสูง โดยใช้โครงสร้างแบบโมดูลาร์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากจรวดส่งไปดวงจันทร์ หุ่นยนต์ตัวนี้ประกอบด้วยสองส่วนหลักคือ โมดูลขับเคลื่อนด้วยแม่เหล็ก และโมดูลบรรทุกสาร (Payload) ที่สามารถเก็บเอนไซม์หรือยารักษาโรคไว้ภายในได้
จุดเด่นสำคัญของเทคโนโลยีนี้คือการใช้ระบบ "ตีนตุ๊กแก" ระดับโมเลกุลที่ใช้สาย DNA คู่สมในการยึดโมดูลทั้งสองเข้าด้วยกันอย่างมั่นคงแต่สามารถตั้งโปรแกรมได้ นอกจากนี้ ทีมวิจัยยังได้ทดสอบการใช้งานจริงกับเซลล์มะเร็ง (HeLa cells) พบว่าหุ่นยนต์นาโนสามารถผลิตยารักษาโรคมะเร็งในพื้นที่เป้าหมาย และลดการมีชีวิตของเซลล์มะเร็งลงเหลือเพียง 16% ภายใน 72 ชั่วโมง
หุ่นยนต์นาโนนี้ไม่ได้สร้างจากชิปคอมพิวเตอร์หรืออิเล็กทรอนิกส์ แต่ผลิตจากสารชีวโมเลกุลและอนุภาคนาโน ทำให้มีความปลอดภัยสำหรับการใช้งานในอนาคต อีกทั้งยังมีคุณสมบัติในการนำกลับมาใช้ใหม่ได้ด้วยการแยกและประกอบโมดูลใหม่หลังการใช้งาน ซึ่งเป็นก้าวสำคัญสู่การสร้างเครื่องมือมัลติฟังก์ชันสำหรับงานด้านการแพทย์และอุตสาหกรรมในอนาคต
