ปัญหา 'หุบเขาแห่งความน่าขนลุก' (Uncanny Valley) เป็นอุปสรรคสำคัญในการออกแบบหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์มาอย่างยาวนาน โดยเมื่อหุ่นยนต์มีความคล้ายมนุษย์มากเกินไปในบางจุดอาจทำให้มนุษย์รู้สึกไม่สบายใจหรืิอต่อต้าน งานวิจัยชิ้นนี้ได้เสนอกรอบแนวคิดแบบลำดับชั้นของเบย์เซียน (Hierarchical Bayesian Generative Model) เพื่อเปลี่ยนแนวทางเดิมที่เป็นเพียงการสังเกตเชิงประสบการณ์ ให้กลายเป็นตัวแปรทางคณิตศาสตร์ที่นักออกแบบสามารถนำไปใช้ในอัลกอริทึมได้
ตัวแบบนี้ได้นิยามความสัมพันธ์ระหว่างรูปลักษณ์ของหุ่นยนต์และความรู้สึกของผู้ใช้ผ่านตัวแปรหลัก 4 ตัว ได้แก่ ค่าเบี่ยงเบนจากค่าเฉลี่ยประเภทหุ่นยนต์ ความไม่สอดคล้องของลักษณะมนุษย์ในสื่อรูปแบบต่างๆ ความไม่แน่นอนในการคาดการณ์ และความไม่แน่นอนจากการสังเกต ผลการทดสอบผ่านการจำลองและการทดลองกับมนุษย์แสดงให้เห็นว่าความคลุมเครือของประเภทและความไม่สอดคล้องระหว่างรูปลักษณ์กับการเคลื่อนไหวเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความรู้สึก 'น่าขนลุก' ซึ่งกรอบแนวคิดนี้จะช่วยให้การประเมินและปรับแต่งพฤติกรรมของหุ่นยนต์ทำได้ในเชิงเทคนิคมากขึ้น
