เด็กที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในประเทศใหม่มักเผชิญกับอุปสรรคสำคัญในการเรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรม ในขณะที่ทรัพยากรทางการศึกษาที่มีอยู่มักมีข้อจำกัดด้านบุคลากรและเวลา งานวิจัยนี้จึงนำเสนอการร่วมออกแบบ (Co-design) หุ่นยนต์โซเชียลที่ชื่อ 'Maple' โดยรับฟังความเห็นจากครูผู้สอนและผู้ประสานงานโครงการโดยตรง
ผลการศึกษาได้ข้อสรุปเกี่ยวกับความท้าทายหลัก 4 ประการในการสอนเด็กกลุ่มนี้ และเสนอแนะบทบาทของหุ่นยนต์ในฐานะตัวช่วยสร้างแรงจูงใจและการเรียนรู้ทางอารมณ์และสังคม (Socially Assistive Robot - SAR) รวมถึงการวางแนวทางการออกแบบเพื่อให้หุ่นยนต์สามารถบูรณาการเข้ากับห้องเรียนได้จริง โดยเน้นไปที่การสร้างความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนและการปรับตัวเข้ากับวัฒนธรรมใหม่
